ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ
ΚΑΙ Μ΄ΕΧΟΥΝ ΑΝΕΧΤΕΙ ΣΑΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ
ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΜΑΙ ΓΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΩ ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΟΣΑ ΜΕ ΤΑΪΖΟΥΝ
ΦΩΣ ΑΝΑΒΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟ
ΚΑΙ Μ' ΕΧΟΥΝ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΘΑ ΄ΜΑΙ ΕΝΑ ΠΙΟΝΙ ΑΠ' ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ - ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΜΙΣΟΥΝ
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΝ
ΠΩΣ ΜΕ ΒΙΑ ΓΥΜΝΗ
ΜΟΥ ΦΥΤΕΥΟΥΝ ΠΑΝΙΚΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΜΕ ΖΑΛΙΖΟΥΝ
ΠΩΣ ΜΕ ΡΙΧΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΟΡΟ
Σ' ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΡΟ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ
ΚΑΙ Μ΄ΕΧΟΥΝ ΑΝΕΧΤΕΙ ΣΑΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ
ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΜΑΙ ΓΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΩ ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΟΣΑ ΜΕ ΤΑΪΖΟΥΝ
ΦΩΣ ΑΝΑΒΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟ
ΚΑΙ Μ' ΕΧΟΥΝ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΘΑ ΄ΜΑΙ ΕΝΑ ΠΙΟΝΙ ΑΠ' ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ - ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΜΙΣΟΥΝ
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΝ
ΠΩΣ ΜΕ ΒΙΑ ΓΥΜΝΗ
ΜΟΥ ΦΥΤΕΥΟΥΝ ΠΑΝΙΚΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΜΕ ΖΑΛΙΖΟΥΝ
ΠΩΣ ΜΕ ΡΙΧΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΟΡΟ
Σ' ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΡΟ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ
Χάσμα-Πώς
Στίχοι όπως οι παραπάνω με κάνουν να πιστεύω πως η χώρα του "πολιτισμού" που ζούμε δεν πρόκειται να διορθωθεί με τίποτα.Κάθε τι διαφορετικό σε αυτή τη χώρα είναι ή παράνομο ή ... "άπλυτο"!Ό,τι δεν συμφωνεί με τους κανόνες που ορίσατε δεν έχει το δικαίωμα έκφρασης..!Ανήκουμε σε μια γενιά,που στερούμαστε συστηματικά κάθε μέσο έκφρασης και έχουμε αποκλειστεί από κάθε δυνατότητα να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά...
O Γεράσιμος Κακλαμάνης στο βιβλίο του «Η Ελλάς ως κράτος δικαίου», γράφει:
"Είναι πολύ πιθανόν ότι οι άνθρωποι στο μέλλον δεν θα μιλούν πλέον περί «πολιτικών συστημάτων», αλλά μόνο περί Δημοκρατίας. Περί Δημοκρατίας όμως δύο ειδών: περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου θα μπορεί κανείς να εκφράζεται ελεύθερα, ακόμη και παραλογιζόμενος, και περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου δεν θαχη καν το δικαίωμα να σκέφτεται, να μένη σιωπηλός και ανέκφραστος, κι ωστόσο να υποχρεούται να εκδηλώνετε πανευτυχής που ζει σε «ελευθερία»"
...Σε ποιά Δημοκρατία ζούμε άραγε;...
O Γεράσιμος Κακλαμάνης στο βιβλίο του «Η Ελλάς ως κράτος δικαίου», γράφει:
"Είναι πολύ πιθανόν ότι οι άνθρωποι στο μέλλον δεν θα μιλούν πλέον περί «πολιτικών συστημάτων», αλλά μόνο περί Δημοκρατίας. Περί Δημοκρατίας όμως δύο ειδών: περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου θα μπορεί κανείς να εκφράζεται ελεύθερα, ακόμη και παραλογιζόμενος, και περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου δεν θαχη καν το δικαίωμα να σκέφτεται, να μένη σιωπηλός και ανέκφραστος, κι ωστόσο να υποχρεούται να εκδηλώνετε πανευτυχής που ζει σε «ελευθερία»"
...Σε ποιά Δημοκρατία ζούμε άραγε;...