Δημιουργικά...δείγματα;;; vol 1

...

«Εχω πολλούς πατέρες κι έχω πολλές μητέρες

Κι έχω πολλές αδερφές κι έχω πολλούς αδερφούς

Οι αδελφοί μου είναι μαύροι κι οι μητέρες μου κίτρινες

Κι οι πατέρες μου είναι κόκκινοι κι οι αδελφές μου ανοιχτόχρωμες.

Κι είμαι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Και τ' όνομά μου είναι άνθρωπος

Και ζω απ' τον αέρα και ζω απ' το ψωμί

Και ζω απ' το φως και ζω απ' την αγάπη

Κι έχω δυο μάτια κι όλα μπορώ να τα δω

Κι έχω δυο αυτιά κι όλα μπορώ να τα καταλάβω.

Κι έχουμε έναν εχθρό, αυτός μας στερεί τη μέρα

Ζει απ' τη δική μας τη δουλειά

Και ζει απ' τη δύναμή μας

Κι έχει δυο μάτια και δεν θέλει να δει

Κι έχει δυο αφτιά, κι όμως δεν θέλει να καταλάβει.

Κι είναι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Κι έχει πολλά ονόματα.

Και ξέρω, θα πολεμήσουμε

Και ξέρω, θα νικήσουμε

Και ξέρω, θα ζήσουμε

Και θ' αγαπηθούμε

Κι ο πλανήτης Γη

Σ' όλους μας θ' ανήκει

Κι ο καθένας θα έχει αυτό που χρειάζεται

Και δεν θα πάρει πια δέκα χιλιάδες χρόνια

Γιατί έφτασε η ώρα»

ρολφ πολε

ΠΩΣ...

ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΓΕΛΟΥΝ
ΚΑΙ Μ΄ΕΧΟΥΝ ΑΝΕΧΤΕΙ ΣΑΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ

ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΜΑΙ ΓΥΜΝΟΣ
ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΩ ΑΣΘΕΝΗΣ ΑΠΟ ΟΣΑ ΜΕ ΤΑΪΖΟΥΝ
ΦΩΣ ΑΝΑΒΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟ
ΚΑΙ Μ' ΕΧΟΥΝ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΡΑΣΥΡΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΟΡΓΗΣ
ΘΑ ΄ΜΑΙ ΕΝΑ ΠΙΟΝΙ ΑΠ' ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ - ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ
ΠΟΙΟΙ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΜΙΣΟΥΝ
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΝ

ΠΩΣ ΜΕ ΒΙΑ ΓΥΜΝΗ
ΜΟΥ ΦΥΤΕΥΟΥΝ ΠΑΝΙΚΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΜΕ ΖΑΛΙΖΟΥΝ
ΠΩΣ ΜΕ ΡΙΧΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΟΡΟ
Σ' ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΩΡΟ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΝ

Χάσμα-Πώς

Στίχοι όπως οι παραπάνω με κάνουν να πιστεύω πως η χώρα του "πολιτισμού" που ζούμε δεν πρόκειται να διορθωθεί με τίποτα.Κάθε τι διαφορετικό σε αυτή τη χώρα είναι ή παράνομο ή ... "άπλυτο"!Ό,τι δεν συμφωνεί με τους κανόνες που ορίσατε δεν έχει το δικαίωμα έκφρασης..!Ανήκουμε σε μια γενιά,που στερούμαστε συστηματικά κάθε μέσο έκφρασης και έχουμε αποκλειστεί από κάθε δυνατότητα να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά...

O Γεράσιμος Κακλαμάνης στο βιβλίο του «Η Ελλάς ως κράτος δικαίου», γράφει:

"Είναι πολύ πιθανόν ότι οι άνθρωποι στο μέλλον δεν θα μιλούν πλέον περί «πολιτικών συστημάτων», αλλά μόνο περί Δημοκρατίας. Περί Δημοκρατίας όμως δύο ειδών: περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου θα μπορεί κανείς να εκφράζεται ελεύθερα, ακόμη και παραλογιζόμενος, και περί της Δημοκρατίας εκείνης, όπου δεν θαχη καν το δικαίωμα να σκέφτεται, να μένη σιωπηλός και ανέκφραστος, κι ωστόσο να υποχρεούται να εκδηλώνετε πανευτυχής που ζει σε «ελευθερία»"

...Σε ποιά Δημοκρατία ζούμε άραγε;...

Μοναξιά